زیرساخت های ارتباطات و توسعه اقتصادی : تحلیلی مقایسه ای از سنگاپور و ونیز

نوشته یانی سو
برنامه عالی بخش ارتباطات ، فرهنگ و فناوری دانشگاه جرج تاون .

ترجمه علی بلاش آبادی

 

 

خلاصه :
این برگه ، نقش زیرساخت های ارتباطات و حمل و نقل در توفیق سنگاپور و ونیز را به عنوان مراکز تجاری … زمان خودشان مقایسه می کند و به شبکه های آنها در دو سطح می نگرد : مشخصه های خاص و به طور خلاصه تر ، در وجه کاربردی آنها . تحلیل حاضر ، شباهت های قابل ملاحظه ای را در باب چگونگی

سنگاپور جستجو شده تا یک جزیره هوشمند و یک مرکز عالی برای دانش و فناوری و یک برجستگی راهبردی انتقادی در بین شبکه های تجارت ، ارتباطات و اطلاعات باشد ( هیئت توسعه اقتصادی ، نقل شده در "نوپ" 1995 ، ص 1 ) .
شاخص های اقتصادی اخیر مشخص کرده اند که سنگاپور در تلاش هایش بسیار موفق بوده است . اقتصاد آن به عنوان دومین … جهانی بنیاد میراث در 1996 ، 1997 و 1998 به عنوان رقابتی ترین از سوی " گزارش رقابت جهانی " میزگردهای اقتصادی جهانی گزارش شده است . (هیئت توسعه اقتصادی ، 1998) .

سنگاپور ، مرکز تجارت بین المللی است که غرب را به آسیا وصل می کند و پایگاهی برای فعالیت های شرکت های مادری است که شرکت های بین المللی را هدایت می کنند و 5000 شرکت بین المللی را میزبانی می کند که این موضوع ، سنگاپور را برای خیلی از بارزگانان خارجی ، به " خانه ای بیرون از خانه " تبدیل کرده است .
چه چیزی این کشور کوچک رات قادر ساخته است تا مرکز ارتباطات و تجارت آسیا شود ؛ در حالی که خیلی از کشورهای آسیایی در اطرافش هستند ؟ مگر سنگاپور چه مشخصه ای دارد ؟
موفقیت یک اقتصاد ، فرایند پیچیده ای است که همه عوامل مختلف ، از دولت تا نظام آموزشی ، تا فرهنگ ، در آن دخیلند .این برگه ، روی یکی از عوامل انتقادی تمرکز می کند : زیرساخت های ارتباطات وحمل و نقل . این برگه ، پیگیری می کند تا نقشی را که زیرساخت های ارتباطات وحمل و نقل ، در توفیق سنگاپور بازی کرده اند ، بفهمد . تحلیل حاضر ، مطالعه ای مقایسه ای از سنگاپور و آنالوگ تاریخی اش ، ونیز را به خدمت گرفته است . ونیز قرن 13 و سنگاپور حال حاضر ، با وجود تفاوت های فنی که دارند ، به طور کلی مشخصه های استریکینگ زیادی دارند.

آنها در مرکز تجارت و امور مالی در اقتصادهای جهانی زمان خودشان قرار داشته اند و دارند . به علاوه هر دوی آنها ، خیلی از راهبردهای زیرساختی موثر را برای غنا بخشیدن به فرصت های اقتصادی و بازرگانی به کار گرفته اند .
همان طور که خواهیم دید ، تحلیل مقایسه ای ، بینش های مفیدی را در جهت اهمیت راهبردی استخدام زیرساخت ها برای یک مرکز مالی ، فراهم می کند .
این تحلیل ، با دورنمای مختصری از اقتصادهای سنگاپور و ونیز قرن 13 آغاز می شود . بعد از آن ،هر یک از یان دو ، از لحاظ شماری از ابعاد مختلفی که دارند ، مقایسه می شوند. در آخر هم ، نقش زیرساخت های ارتباطات و حمل ونقل در شکل گیری یک مرکز مالی ، بررسی می شود .

سنگاپور : 1959 تا حال حاضر
سیاست اقتصادی سنگاپور ، از طریق فازهای متفاوت ، از هنگامی که در 1959 استقلال یافته است ، باز شده است . در اوایل دوره ، سیاست سنگاپور ، واردات محور بود که تا زمان جدا شدن از فدراسیون مالزی در 1969 ، این شیوه به مالیز خدمت می کرد . بعد از تجزیه ، سنگاپور یک راهبرد صادرات محور را تطبیق داد . از یک سو ، به صورتی فعال ، شرکت های چندملیتی را برای سرمایه گذاری در سنگاپور جذب کرد . از سوی دیگر ، بر بهره برداری از قابلیت صادراتی تولیدات لیبر اینتنسیو تمرکز کرد. وقتی هزینه ( ارزش ) کارگر افزایش یافت هیئت توسعه اقتصادی سنگاپور تصمیم گرفت سرمایه گذاری را در تولیدات ارزشمند نظیر برق و شیمیایی ارتقا دهد . در اوایل دهه 1990 سیاست اقتصادی سنگاپور به عنوان مرکز تجاری بین المللی و مرکز بازرگانی در آسیای جنوب شرقی و همه آسیا-اقیانوسیه حرکت کرد . هیئت توسعه اقتصادی سنگاپور ، صنعت قرن 21 را پایه گذاشت ؛ با این دید که سنگاپور در راستای تبدیل شدن به مرکز جهانی قدرتمند و دارای جایگاهی شکوهمند در عرصه صناعی دانش محور قرا گیرد .
از دهه 1980 ، خدمات تجاری و مالی ، بخش عمده ای از اقتصاد سنگاپور شده است که 27 % از تولید خالص داخلی به شمار می رود . اتکای زیاد اقتصاد به سرمایه گذاری مستقیم خارجی ، با این مدرک که 69.6 % سرمایه گذاری شبکه (نت) – که کارخانه های تولیدی در 1997 تعهد کرده بودند – از محل منابع خارجی بوده است ، مستدل شد . ( وزارت تجارت و صنایع ، 1998 ) .
کارخانه های خارجی ، تا اواسط دهه 1990 در تولیدات کارخانه های سنگاپور ، مسلط بودند ؛ به طوری که چهارپنجم ارزش افزوده ، دو سوم استخدام و سه چهارم از سرمایه گذاری ثابت کارخانه ها را در اختیار داشتند . (هیئت توسعه اقتصادی ، 1995) .
در مجموع ، سنگاپور ، یک مکان نسبتا عالی برای هدایت کردن تجارت است . جوایزی را که در مقاطع مختلف برنده شده است ، ملاحظه کنید :
کیفیت برتر زندگی (سومین شهر برتر آسیایی ).
بهترین مورد جهانی برای کلیه زیرساخت ها.
کشوری با حداقل فساد و رشوه در آسیا .
جذابیت رد موقعیت مکانی برای صنایع ( دومین شهر جهانی از این لحاظ ) .
شفافیت مشهور جهانی ( شماره یک جهان در شفافیت ) .
جایگاه برتر فنی ( نهم جهان ) .
قوانین مهاجرت ( بهترین جهان از این لحاظ ) .

 

 

زیرساخت های سنگاپور
سنگاپور ، به سبب زیرساخت های کامل ارتباطاتی اش ، تسهیلات حمل و نقل و فرودگاهش که رتبه ای جهانی دارد ، مشهور شد . وزارت سابق فناوری ، اطلاعات و ارتباطات سنگاپور ( ) از اکسپلیسیتی شرح داد که ماموریتش آن است که حمل و نقلی در حد جهانی و موثر از لحاظ هزینه ها ایجاد کند و همین طور ، خدمات اطلاعاتی – ارتباطاتی و شاهراه هایی برای غنا بخشیدن به جایگاه رقابتی سنگاپور و کیفیت زندگی در جامعه ای دانش محور در 2001 تدارک ببیند . این وزارت به عنوان وزارت حمل و نقل نامگذاری شده است ( ام . او . تی ) . و سهم انجام امور فناوری اطلاعات ، ارتباطات راه دور و خدمات پستی ، به وزارت اطلاعات و هنرها ( ام. آی . تی . ای )انتقال یافته است .

سنگاپور ، مرکز حمل و نقل اصلی کشتی هاست و شلوغ ترین بندر جهان بر حسب میزان بارگیری کشتی هاست . بندرش ، 145383 کشتی با ظرفیت 910 میلیون و 180 هزار تن کالا را کالز ویت می کند . وزارت حمل و نقل گزارش می دهد که در یک زمان ، بیشتر از 800 کشتی در بندرند .به پاداش خدمات و زیرساخت های عالی ای که دارد ، این بندر ، چندین جایزه بین المللی را دریافت کرده است ؛ شامل "بهترین بندر دریایی در آسیا" برای دوازدهمین بار در پاداش های سال 2000 منابع حمل بار آسیا ( ای . اف . آی . ای ، 2000 ) .کمیسیون ملل متحد در مورد تجارت و توسعه ( یو . ان . سی . تی . ای . دی ) ، سنگاپور را به عنوان یازدهمین ملت بندری مهم در 1999 معرفی کرد .
سنگاپور مفتخر است که یک نظام ارتباطات راه دور نوین را بر مبنای آنچه " دیجیتالی شدن کامل " می نامد ، در اختیار دارد . اقتدار توسعه اطلاعاتی – ارتباطاتی سنگاپور ، صنعت وسایل ارتباطات راه دور را درست می کند ؛ که می کوشد بازار وسایل ارتباطات راه دور باز را برای سنگاپور و شرکت های خارجی فراهم کند . کاملا واضح است که دولت ، به خوبی از اهمیت زیرساخت های ارتباطات راه دور برای توسعه اقتصاد سنگاپور آگاهی دارد و آنها را راه می اندازد . همچنین ، تلاش هایی را برای خلق یک دولت الکترونیکی کاتینگ اج هماهنگ می کند تا سنگاپور را به عنوان یک مرکز تجارت الکترونیکی قابل اعتماد مطرح کند .

 

 

ونیز : اوایل قرن 12 تا اواسط قرن 15
ونیز در 452 پس از میلاد، هنگام حمله اقوام تئوتونیک ، ساخته شد ؛ زمانی که این اقوام ، ساکنان شهرهای شمال ایتالیا را مجبور کردند به جزیره پناه ببرند . آنجا تاریخ ثبت شده ونیز پیش از قرن 12 است . ونیز از زمان شکل گیری ، یک جزیره شهری دارای حکومت ، بدون هیچ قلمروی بر روی زمین ایتالیا بود که به سرزمینش پیوند می خورد . ونیز در قرن 12 ، هنگامی که مردم شروع به تجارت با شرق کردند ، رشد و پیشرفت خود را آغاز کرد . کارگر ونیزی با خیلی از ویرهوسس مشخص می شد که " فونداکی " نامیده یم شدند و تولیداتی مثل جعبه ها ، نوشیدنی ها و عطرهایی را که بازرگانان حمل می کردند ، نگهداری می کردند .
طی دوره رنسانس ، ونیز بزرگترین مرکز تجاری اروپا شد .هنگامی که ونیزی ها در ... و ... در 1204 موفق شدند ، رشد ونیز به عنوان یک خانه قدرت تجاری ، به شهادت همه محقق شده بود . ونیز به رقابتش و جنگ با جنوا در 1353 و با سوریه و مصر در 1343 خاتمه داده بود و به صورتی غیر قابل مجادله ، قدرتمندترین دولت شهر اروپا شد .

قدرت ونیز و کامیابی اش ، بعد از ترکان عثمانی ، رو به افول گذاشت ؛ زمانی که ... را در قرن 15 تسخیر کردند .
در این بخش ، به طور خلاصه ، پیدایش ونیز رابحث خواهم کرد . من بر ونیزی که به عنوان یک مرکز تجاری اروپایی طی دوره رنسانس مطرح بود ، تمرکز خواهم کرد و هر نقشی را که ارتباطات در رشدش ایفا کرده است ، بیان خواهم کرد .
زیرساخت های ونیز
ونیز ، قابلیت جغرافیایی راهبردی برای مرکز تجاری شدن را داشت .بازرگانان ونیزی ، بر همه راه های تجاری عمده سراسر مدیترانه احاطه داشتند . تجارت ، ونیز را بسیار بهره مند کرد و ترقی روزافزون اقتصادی اجتماعی را آورد . زیرساخت های ونیز
به لحاظ حمل و نقل ، به خوبی توسعه یافت و در لبه تیز آن زمان قرار گرفت . فرناند برادل شرح می دهد که چگونه در ونیز ، خیابان هایی با زمین های فرسوده ، سنگفرش شدند و پل های چوبی قدیمی ، با پل های سنگی جایگزین شدند ( برادل ، 1984 ) .
کشتی های تجاری در بسیاری از جاها برای حمل و نقل و اجاره کردن کشتی های دولتی مورد استفاده قرار گرفتند که با مزایده های سالیانه به حق خود می رسیدند ( برادل ، 1984 ) . ملاقات های مربوط به بورس اوراق بهادار و ملاقات های شهری به طور منظم برگزار می شدند که فعالیت های اقتصادی را با فراهم کردن فرصتهایی برای خیلی از اداره های معاملاتی کوچک ، شکوفا می کردند . ونیز یک سیاست اقتصادی جالب برای بازرگانان خارجی داشت ؛ سیاست " فور د تشی " که برای بازرگانان آلمانی ای که می خواستند در ونیز تجارت کنند ، به کار رفت . آنها مجبور شده بودند که در یک مکان مجزا اقامت کنند و اجازه داشتند که فقط در آن مکان ، کالا هایشان را بفروشند ؛ آن هم تحت نظارت سخت ونیزی ها . در مقابل ، ونیزی ها آزاد بودند که به بازرگانان در دیگر کشورها هم بفروشند . همه این عوامل در راستای ساختن ونیز سهیم بودند ؛ تجارت پیش سلطه در اروپای پیش مدرن .

تحلیل مقایسه ای

فناوری های ارتباطی که در ونیز قرن 13 و سنگاپور کنونی در دسترس بوده و هست ، با هم خیلی فرق دارد . در حالی که کشتی های تجاری ، اصلا برایحمل و نقل در ونیز قرن 13 استفاده می شدند ، در سنگاپور کنونی ، فناوری حمل و نقل و ارتباطات ، از لحاظ سافیستیکیتد ( فرهیختگی ! ) خیلی متنوع تر شده اند . به هر حال ، فناوری های ونیز و چارچوب مفهومی لیندا گارسیا از شبکه ها ، برای تحلیل توسعه زیرساخت های ونیز و سنگاپور ، مفید است . او اشاره کرده است که فناوری های شبکه ای ، روی فرایند ارتباطات تاثیر می گذارند . با تغییر سرعت ارتباطات ، تغییر هزینه ارتباطات ، فاصله ای که اطلاعات می تواند سیر کند ، میزان هوش کارکردی که ممکن است انتقال یابد ، جرم حجمی ( چگالی ) و غنای اطلاعاتی که جریان یافته است ، رابطه ها و وابستگی های متقابل در میان بخش هایی که منتج به یک عمل ارتباطی می شوند و دریافت های بخش هایی که ارتباط دارند . تغییرات در فرایند ارتباطات در مایل کردن به سمت افزایش فرصت های اجتماعی و اقتصادی که جامعه را تغییر می دهد . ( ! گارسیا ، 2000 ) .
با ملاحظه اینکه چگونه فناوری های شبکه ای از یکدیگر متفاوتند ، ( گارسیا ، 2000 ) این تفاوت ها را در اجزا ، قابلیت ها – کارکردها و یک معماری قراردادی می داند . چارچوب سه جزئی گارسیا، نوعی خنثی سازی مفهومی خیلی مفید ، برای اجرای تحلیل مقایسه ای زیرساخت های ارتباطی ونیز و سنگاپور فراهم می کند .
جدول شماره 1 ، دورنمایی از این مقایسه را فراهم می کند :

 

 

سنگاپور اجزای شبکه	ونیز اجزای شبکه	کارکردهای شبکه
هوش انسانی نظام رایانه ای شده	هوش انسانی	تولید یک پیام
شبکه های اجتماعی تجاری پست از طریق زمین ، دریا و نظام های ارسال ارتباطات راه دور فناوری های حمل و نقل ( مثل فیبرهای نوری  ، امواج کوتاه و ماهواره ) .	شبکه های اجتماعی تجاری ( گروه های بازرگانی ،  گروه های خویشاوندی و ... ) پست از طریق زمین ، دریا و نظام های حمل و نقل	ارسال ( رله ) کردن یک پیام
هوش انسانی نظام رایانه ای شده	هوش انسانی	تفسیر یک پیام
کاغذ فیلم حافظه الکترونیکی	کاغذ	ذخیره سازی  یک پیام
معماری شبکه	معماری شبکه	...
باز	بسته	...

 

 

 

 

نتیجه  گیری :

 

ونیز و سنگاپور ، خیلی شبیه و در عین حال متفاوتند . همه اش هم ، بستگی دارد به سطوح انتزاغی ای که ما دو مرکز تجاری را در آن می بینیم .اگر به فناوری های خاصی که آنها به کار گرفته اند نگاه کنیم ، یک  تفاوت بزرگ را می بینیم . سنگاپور امروز ، مملو از ابزارهای فناوری برتری است که از ابررایانه ها تا لوپ های فیبر نوری را شامل می شود که پیشینیان ما حتی نمی توانسته اند تصورش را هم بکنند . از یک سو ونیز قرن 13 شهری بدون حتی ابزار ارتباطی و حمل و نقل و همچنین الکتریسیته بود که در یکی مسیر حرکت می کرد . از سوی دیگر ، اگر به ونیز و سنگاپور در سطح ساختاری نگاه کنیم ، می بینیم که هر دو شهر به طورقابل ملاحظه ای، در اینکه چگونه نظامهای ارتباطی و حمل و نقلشان نقش مرکزی شان را در جریان تجارت حفظ می کرد ، شبیه هم بودند . هر دوی آنها در شبکه هایی که برش داشتند ، به طور همزمان با شریکان تجاری ای وصل بودند و به آنها علاوه بر خودشان ، امتیاز رقابتی می دادند . موفقیت آنها در زمان های مختلف ، بر تمرکز زیرساخت های ارتباطی و حمل و نقل در توسعه یک مرکز تجاری تاکید می کند .

 

 

 

منابع :

 

 

 

سه شنبه 4 دی1386 ساعت: 20:57